Kunis' Photo Gallery with some classic carsDeze pagina bevat informatie en afbeeldingen over de volgende klassieke auto's:
type: 8C 2900 B bouwjaar: 1937-1939 land van herkomst: Italië
Om op Grands Prix en rally's het hoofd te kunnen bieden aan geduchte Duitse tegenstanders als Mercedes en Auto Union, kwam Alfa Romeo halverwege de jaren dertig met zijn Tipo 8C 2900 A, een verbazingwekkende wedstrijdwagen. Het was een achtcilinder bolide met een inhoud van 2,9 liter, met dubbele nokkenas. En aangezien er in de Alfafabrieken meerdere van deze motoren in voorraad achtergebleven waren, werd besloten om in kleine serie twee wegversies van het type te produceren. En zo ontstonden in 1937 de modellen Corto en Lungo met een chassislengte van respectievelijk 2,69 en 2,94 m. De 'herbewerkte' motor leverde 180 PK en werd uitgerust met een dubbele compressor. De Corto haalde 185 km/h, terwijl de zwaardere Lungo in de buurt kwam van 175 km/h, prestaties die er voor die tijd mochten wezen. De Alfa Romeo's 8C 2900 B deden met hun twee- of vierzits (Lungo) coupé carrosserie dienst als toerwagen en als racewagen, en waren van binnen tamelijk sober uitgevoerd. Ze lagen duidelijk in de voorkeurslijn van een elitaire clientèle van sportief kaliber. Helaas zijn er maar enkele exemplaren van gemaakt. Specificaties: Motor: achtcilinder lijnmotor; cilinderinhoud 2905 cc, dubbele bovenliggende nokkenas; vermogen 180 PK bij 5200 tpm; dubbele compressor; 2 Weber carburateurs. Transmissie: op de achterwielen; 4 versnellingen met achteruit. Afmetingen: (kaal chassis) lengte 2,69 m of 2,94 m; gewicht 750 tot 1050 kg. Prestaties: maximum snelheid 175 tot 185 km/h. Onder de Alfa Romeo 8C 2900 B versies die het daglicht aanschouwden bevond zich deze coupé uit 1938 met een voor die tijd aerodynamische en avantgardistische lijnuitvoering, bestemd voor de strijd tijdens de 24-uursrace van Le Mans. type: Bulldog bouwjaar: 1980 land van herkomst: Groot-Brittannië
In 1978 registreerde Aston Martin voor het eerst in zijn oprichting in 1913 een positief bedrijfsresultaat. Zijn directeur, Alan Curtis, gaf toen het groene licht voor de bouw van een prototype dat als symbool zou dienen van de wederopstanding van de firma. Dat heeft geresulteerd in deze Bulldog, die geïntroduceerd werd in 1980. Het was de eerste Aston Martin sedan met centrale motor. Het koetswerk was een creatie van de stylist William Towns, die sinds de DB6 alle modellen van het merk had ontworpen. Voor de Bulldog had Towns de stijl toegepast uit 1976 van de Lagonda sedan. Met zijn platte vlakken en zijn hoekige overgangen lijkt hij met grote bijlslagen te zijn vormgegeven. Het onverschrokken uiterlijk van de carrosserie was in volmaakte overeenstemming met de mechaniek die eronder zat. De Aston Martin V8 was overladen met calorieën door twee Garrett turbocompressoren. De firma onthulde het exacte vermogen niet, maar 'officieus' werd dit geschat op 600 PK bij 6500 tpm. Hiermee zou een snelheid behaald kunnen worden van 325 km/h. Er werd gezegd dat de Bulldog zijn bestaan te danken zou hebben aan een rijke klant uit het Midden-Oosten, die een ruime aanbetaling op de auto had gedaan, maar hem nooit in bezit heeft genomen: zijn familie had hem ondertussen onder curatele gesteld. De bulldog had geen moeite met het vinden van een nieuwe koper. Hij brengt thans gelukkige dagen door in een emiraat, maar hij is wel enig in zijn soort gebleven. Specificaties: Motor: V8 motor; cilinderinhoud 5,34 liter; 2 bovenliggende nokkenassen per cilinderrij; (geschat) vermogen 600 pk bij 6500 tpm; 2 turbocompressors. Transmissie: op de achterwielen; 5 versnellingen. Afmetingen: wielbasis 2,77 m; spoorbreedte 1,59 m; lengte 4,73 m; breedte 1,57 m; gewicht 1700 kg. Prestatie: topsnelheid (in theorie) 325 km/h. De Aston Martin Bulldog, die in 1980 geïntroduceerd werd, is een uniek exemplaar gebleven. type: Type 35 bouwjaar: 1924-1930 land van herkomst: Frankrijk
Als het Type 35 op de Grand Prix van de ACF (Club Automobile de France) verschijnt in augustus 1924 is Ettore Bugatti al geen onbekende meer in de kringen van de autosport. Maar de introductie van het Type 35 betekent waarschijnlijk wel de meest geniale zet in zijn carrière. Met deze wagen heeft hij namelijk een mechaniek van groot vermogen weten te paren aan een geweldig idee: het Type 35 was te koop! Voor de eerste maal werd de particulier de mogelijkheid geboden om een rasechte raceauto aan te schaffen waarmee hij inderdaad nog kon koersen ook. Deze wagen was echter niet direct ontworpen voor commerciële doeleinden. Zijn 2-liter motor, aanvankelijk zonder compressor (Type 35 normaal), daarna opgevoerd tot 2,2-liter (Type 35 T), of uitgerust met compressor (35 B met de 2,2-liter; 35 C met de 2-liter), liet een zeer gunstig rendement zien. De snelste versies bereikten namelijk een topsnelheid van meer dan 210 km/h. De combinatie van goede prestaties, een buitengewoon chassis en een relatief grote verspreiding onder een ter zake kundig publiek wierp al vanaf 1926 zijn vruchten af: op de Parijse Salon van 1927 werd een Type 35 geëxposeerd, vol met kleine merkemblemen, als symbolen van gewonnen wedstrijden. Specificaties: Motor: achtcilinder lijnmotor; cilinderinhoud 1991 cc; bovenliggende nokkenas voor 3 kleppen per cilinder; vermogen 100 PK bij 5000 tpm; 2 Zenith of Solex carburateurs. Transmissie: klassiek, op de achterwielen; versnellingsbak met 4 niet gesynchroniseerde versnellingen en achteruit. Afmetingen: wielbasis 2,40 m; spoorbreedte 1,20 m; leeggewicht 760 kg. Prestatie: maximum snelheid ongeveer 165 km/h. De Bugatti Type 35 op de foto uit 1924 is de eerste van een reeks modellen die gebouwd wordt voor de Grand Prix van Lyon. Hij heeft nog geen compressor en ook geen dubbele nokkenas. merk: Duesenberg [1] type: Model J bouwjaar: 1929-1937 land van herkomst: Verenigde Staten
De gebroeders Fred en Augie Duesenberg waren waarschijnlijk begaafder op het gebied van de mechaniek dan dat van de handel; gedurende de jaren twintig hadden ze voortreffelijke sport- en wedstrijdwagens gebouwd maar in 1926 kregen ze te kampen met ernstige financiële moeilijkheden. En dat komt goed uit voor Erret L. Cord, directeur van de firma Auburn, die er nog steeds van droomt ooit een Amerikaanse wagen te bouwen die de grote Europese namen (Hispano-Suiza, Isotta-Fraschini, Rolls Royce en Mercedes) voorbij zal streven. Hij koopt Duesenberg dus op en doet, naast de beide Duesenberg oprichters, een beroep op Harry Miller voor de preparatie van dit Model J van superieure klasse. De J wordt in december 1928 geïntroduceerd op de Salon van New York en verrast onmiddellijk door zijn gedurfde techniek, zijn enorm vermogen en zijn indrukwekkende vormen... om nog maar te zwijgen van zijn prijs van 5800 dollar in 1929! Al snel gingen de grote sterren van Hollywood, te beginnen bij Clark Gable en Gary Cooper, rijden in de Duesenberg, daarmee het een tikkeltje opzichtige monster de status van vedette-wagen verlenend. Specificaties: Motor: achtcilinder lijnmotor, cilinderinhoud 6882 cc, 4 kleppen per cilinder; 2 bovenliggende nokkenassen; vermogen 265 PK bij 4200 tpm; 1 Schebler dubbeltraps carburateur. Transmissie: op de achterwielen; 3 versnellingen. Afmetingen: lengte 5 m; breedte 1,90 m; gewicht ongeveer 2400 kg. Prestatie: maximum snelheid ongeveer 180 km/h. De Duesenberg J is een symbolische wagen geworden, het onloochenbare teken van Amerikaanse weelde van het interbellum. De "French speedster" op de foto uit 1931, naar een ontwerp van Figoni, paart voor de jaren dertig ongekende prestaties aan een sportieve en zeker niet te kleine tweezits carrosserie. merk: Duesenberg [1] type: Mormon Meteor bouwjaar: 1935 land van herkomst: Verenigde Staten
De krachtigste en tevens meest arrogante Amerikaanse wagen van de jaren dertig, de Duesenberg SJ met compressor, heeft tal van carrosserieën gehad, van de klassiekste torpedo's tot de gewaagdste roadsters, maar de meest verrassende, hoewel niet de mooiste, was zeker deze Mormon Meteor, een recordkraker, die niet bepaald op de autowegen thuis hoorde. Ab Jenkins, bijgenaamd de "Speed King" vanwege de vele records die hij op zijn naam schreef, vroeg in 1935 aan August Duesenberg zelf om een seriemotor te ontwikkelen die puur op topsnelheid gericht zou zijn. Met twee carburateurs, een compressor en speciale spruitstukken werd het reeds respectabele vermogen van 265 PK voor de serie Duesenberg J opgevoerd tot 320 PK, en zelfs tot 390 PK, een enorme waarde voor die tijd. De Mormon Meteor heeft een lange carrière gemaakt. Op 31 augustus 1935 brak Ab Jenkins het 24-uurs snelheidsrecord met een gemiddelde van 217,97 km/h en vervolgens het uurrecord met 244,80 km/h op de zoutvlakte van Bonneville (Utah). In navolging van de Engelse specialisten Campbell, Cobb en Eyston, die vliegtuigmotoren gebruikten, monteert Jenkins een Curtiss Conqueror motor in zijn wagen, waarmee hij opnieuw records haalt. Uiteindelijk bouwt hij de wagen om tot toerwagen met zijflanken, voorruit, een aanzet tot portieren en de Duesenberg motor van 1935. Specificaties: Motor: achtcilinder lijnmotor voorin; cilinderinhoud 6882 cc; kopkleppen; 2 bovenliggende nokkenassen; vermogen 320 PK bij 4750 tpm; 2 carburateurs en een centrifugaal compressor. Transmissie: op de achterwielen; 3 versnellingen. Afmetingen: lengte 4,61 m; spoorbreedte 1,42 m; gewicht 2180 kg. Prestatie: 250 km/h op het circuit. Dit wegmonster, dat verkleed gaat als toerwagen, is een recordvreter; na een wedstrijd georganiseerd door een krant van Salt Lake City kreeg hij de naam "Mormon Meteor". type: T Model bouwjaar: 1908-1927 land van herkomst: Verenigde Staten
De T-Ford is veel meer dan een automobiel, het is de zwarte spin die Amerika op vier wielen heeft gezet. Maar het is ook het eerste voorbeeld van een grote serieproduktie, een systeem dat een grote omwenteling teweeg zal brengen in de gehele industrie, dus niet alleen in die van de automobiel. Er zijn namelijk meer dan vijftien miljoen T-Fords gebouwd in de periode 1908 tot 1927 en tot op de dag van heden is alleen de VW Kever in staat geweest om dit resultaat te overtreffen! Volgens Henry Ford vereiste deze massaproduktie een betrouwbare, lichte, makkelijk te bouwen en te besturen wagen, die overal kon rijden. Amerika had nog geen autowegen en de "Tin Lizzie" (Blikken Liesje), zoals de T-Ford door de Amerikanen werd genoemd, moest dus hoog op de wielen worden gezet om alle obstakels het hoofd te bieden en een ruime spoorbreedte aannemen om te passen in de groeven die achtergelaten waren door pionierswagens. Op mechanisch gebied vertoonde de spin enkele ongewone oplossingen, zoals zijn epicyclische of planetaire versnellingsbak met maar twee versnellingen, bediend via een pedaal of de gashendel aan het stuur. De T-Ford was een sobere wagen, maar liet zich door geen enkel klimaat en geen enkel heuvelig gebied echt afschrikken... Specificaties: Motor: viercilinder lijnmotor; cilinderinhoud 2892 cc; zijkleppen; vermogen 20 PK bij 1800 tpm; 1 carburateur op zwaartekrachtwerking. Transmissie: klassiek, op de achterwielen; 2 versnellingen en een achteruit. Afmetingen: wielbasis 2,54 m; spoorbreedte 1,42 m. Prestatie: maximum snelheid ongeveer 67,5 km/h. Deze sedan T-Ford uit 1923, zwart, zoals het hoort, onderging in 1917 een kleine facelift om de zijflanken en de radiateur te moderniseren, maar... beschikt dan nog steeds niet over voorremmen! type: KM4 bouwjaar: 1911-1914 land van herkomst: Italië
Drie jonge Milanezen, Oreste Fraschini, diens broer Vincenzo en Cesare Isotta associëren zich in de nadagen van de vorige eeuw om gezamenlijk Renault automobielen te importeren en deze vervolgens onder licentie te bouwen. Vanaf 1903 storten ze zich op de grote wagens met viercilindermotor en maken reclame voor hun bedrijf door mee te doen aan talloze wedstrijden, waarbij ze met name de Targa Florio in 1908 voor zich opeisen. Na een kortstondige verbintenis met een andere Franse firma, Lorraine-Dietrich, wordt Isotta-Fraschini in 1909 weer onafhankelijk en ontwikkelt een grotere verscheidenheid aan produkten: vrachtwagens, locomotieven, motoren voor de zee- en luchtvaart enz. De chef van de ontwerpafdeling, ingenieur Giustino Cattaneo, heeft dan alle vrijheid om hoogrendementsmotoren te ontwikkelen, zonder rekening te hoeven houden met het eisenpakket ten aanzien van de sportwagen. De Isotta-Fraschini wordt aangekondigd als een "100/120 PK", een vermogen dat alleen door een transmissie via kettingen kan worden gerealiseerd. Dit monster werd nog immer voorzien van een sportief koetswerk in de vorm van een torpedo of roadster, met een keuze aan radiateurs: op zijn Italiaans in boogvorm, of op zijn Duits als windbreker, die er nog strijdlustiger uitzag. Het verslechterend politieke klimaat in Europa zal de produktie beperkt houden tot 50 exemplaren. Specificaties: Motor: viercilinder lijnmotor in twee blokken; cilinderinhoud 10618 cc; kopkleppen (4 per cilinder); een bovenliggende nokkenas; vermogen 140 PK bij 1800 tpm; 1 carburateur. Transmissie: via kettingen op de achterwielen; 4 versnellingen. Afmetingen: lengte 4,30 m; breedte 1,73 m; chassisgewicht 1350 kg. Prestatie: maximum snelheid 130 km/h. De Isotta-Fraschini KM4 is een van de krachtigste auto's van zijn tijd en met deze duidelijk vormgegeven carrosserie genaamd "Shrapnell" zou hij schrik zaaien op de provinciale wegen. type: 60/70 bouwjaar: 1903-1908 land van herkomst: Duitsland
Vanaf het jaar 1900 werden de automobielen, die door Daimler in Duitsland werden gefabriceerd, afgeleverd onder de naam Mercedes, de voornaam van de dochter van Emil Jellinek, hun voornaamste agent. Hun chassis van geperst plaatstaal en hun honingraatradiateur in plaats van de traditionele buisvorm waren al moderne kenmerken, en hun prestaties zouden de rijke Engelse sportrijders, de voornaamste afnemers, in verrukking brengen. Om tegemoet te komen aan de steeds hogere eisen die deze afnemers stelden aan het vermogen van de wagens, bouwde de fabriek steeds grotere motoren. De 60 PK die in 1903 werd geïntroduceerd had een cilinderinhoud van meer dan 9 liter en om te voorkomen dat hij nog zwaarder zou worden stortte ingenieur Maybach zich op de indeling: de kleppen, die eerst gewelfd boven elkaar stonden, werden aan weerszijden van het blok geplaatst, met gescheiden aandrijfassen. Slechts één transmissie via kettingen was toen genoeg om een dergelijk vermogen te leveren en slechts weinig mensen waren in staat om de wagen te besturen; sommigen, zoals graaf Lodewijk Zborowski, verloren hun leven met deze auto. Buiten het stuur, de versnellingshendel en de pedalen, moesten ook de decompressor en de oliedruppelaar voor de smering worden bediend! Specificaties: Motor: 2 bloks viercilinder lijnmotor voorin; cilinderinhoud 9236 cc; zijkleppen; 2 bovenliggende nokkenassen in het carter; vermogen 70 PK bij 1000 tpm; 1 carburateur. Transmissie: via kettingen op de achterwielen; 4 versnellingen. Prestatie: 135 km/h. De Mercedes 60/70 (1904) was een krachtige, bijna brutale racewagen, nauwelijks herkenbaar als zodanig, die een lichamelijk inspannende besturing vereiste. type: Super Eight bouwjaar: 1933-1936 land van herkomst: Verenigde Staten
In de prille jaren dertig staat de klasse van Packard op zijn hoogtepunt en is dan waarschijnlijk de meest bekende - en meest verspreide - Amerikaanse luxe wagen ter wereld. Na de crisis van 1929 zal het nog duren tot 1935 voordat de lichte achtcilinder (serie 120) te zien is die de redding zal betekenen van de firma; Packard gaat evenwel door met het vervaardigen van zijn grote acht- en twaalfcilinders tot aan de Tweede Wereldoorlog. De catalogus van 1934 - de elfde in serie sedert de officiële tenaamstelling van de fabriek - omvat drie modellen: de Eight, de Super Eight en de Twelve, welke laatste is uitgerust met een V12 motor. De Super Eight maakt gebruik van de achtcilinder lijnmotor uit 1927 (die van de Eight is kleiner), gemonteerd in een zwaar chassis met stijve assen en kabelremmen; in de ogen van de clientèle gaat kwaliteit boven moderniteit. De Super Eight 1934 wordt aangeboden in drie verschillende chassislengtes, waarvan de kleinste plaats biedt aan zes personen. Het lange chassis is bestemd voor statiekoetsen, limousines of modellen van de hand van Dietrich en Le Baron, de 'hofleveranciers' van de fabriek, terwijl het 'normale' chassis gericht is op diverse coupés of cabriolets (met of zonder spider), torpedo's en een vierraams sedan, die de Club Sedan wordt genoemd. De beide reservewielen op de zijflanken worden op aanvraag geleverd. Specificaties: Motor: achtcilinder lijnmotor; cilinderinhoud 6035 cc; zijkleppen; zijwaartse nokkenas; vermogen 145 PK bij 3200 tpm; 1 tweetraps carburateur. Transmissie: op de achterwielen; 3 versnellingen. Afmetingen: wielbasis 3,60 m (normaal chassis); gewicht 2260 kg (Sedan Club). Prestatie: 150 km/h. De Super Eight Club Sedan uit 1934 onderscheidt zich van het model van het voorgaande jaar door zijn meer gesloten flanken. In 1935 krijgt hij een gebogen grille... en naar achteren scharnierende portieren. type: AX bouwjaar: 1908-1914 land van herkomst: Frankrijk
In de beginperiode van de auto kwam het automobilisme voort uit een zekere sport die in was bij de aristocratie en de rijkere burgers om, bezeten van vrijheidsdrang en zucht naar snelheid, achter het stuur zich meester te maken van het open veld. Kleinere modellen, die dichter bij het 'gewone volk' stonden, bestaan dan al bij sommige autobouwers en Louis Renault biedt reeds sinds zijn begintijd een betrouwbare een- en tweecilinder aan tegen relatief lage prijzen. De bouw van de wagens voltrekt zich echter op dermate ambachtelijke wijze dat de modellen van het ene op het andere jaar verdwijnen. Sinds 1905 hebben de tweecilinders van het type AG een zekere bekendheid verworven; een Parijse maatschappij heeft zelfs een order geplaatst voor de levering van verschillende exemplaren van dit model, die dienst moeten gaan doen als taxi (in de hoofdstad). Ze zijn beroemd geworden toen ze later, in 1915, door de Franse minister van oorlog Gallieni werden ingezet bij de Slag aan de Marne. In 1908 besluit Renault orde op zaken te stellen in de onderste regionen van zijn gamma en introduceert de AX. Dit model, dat gebaseerd is op de veelvuldig geteste Renault tweecilinder, blijft nagenoeg ongewijzigd, hetgeen voor die tijd, dat wil zeggen tot aan 1914, een zeldzaamheid is. Het is bijna onvermijdelijk om geen vergelijking te maken tussen de enkele duizenden geproduceerde Renault's AX met de zeer 'voorouderlijke' karakteristieken van zijn chassis, en een andere populaire wagen die eveneens in 1908 werd geïntroduceerd, de T Ford... De AX is de eerste Renault die in serieproduktie is geproduceerd. Specificaties: Motor: tweecilindermotor; cilinderinhoud 1060 cc; zijkleppen; vermogen ongeveer 8 PK bij 1500 tpm; 1 Renault carburateur achter de motor. Transmissie: klassiek, op de achterwielen; 3 versnellingen waarvan 1 rechtstreekse aandrijving, met achteruit. Afmetingen: lengte 2,90 m; breedte 1,35 m; leeggewicht 800 kg. Prestatie: maximum snelheid ongeveer 55 km/h. De Renault "deux pattes" was tamelijk populair in het Frankrijk van voor 1914, vooral in deze sympathieke cabriolet versie. type: 12 HP bouwjaar: 1909-1914 land van herkomst: Frankrijk
Al voor het jaar 1900 produceerde de Lyonse firma Rochet-Schneider lichte auto's. Het merk boogde op een reputatie van robuustheid en kwaliteit, toen het in 1909 een nieuw model aan zijn catalogus toevoegde, het Type 9000, een 12 PK onder een zogenaamde "cab de ville" (stadscoupé) carrosserie. De lijnvoering van de auto was sterk geïnspireerd op de paardentaxi's die in de eeuw daarvoor in Londen rondreden. Sommige gebruikers waardeerden wellicht dit smalle en hoge koetswerk om zijn originaliteit, maar zeer weinig chauffeurs daarentegen vonden de Rochet-Schneider handig in het gebruik. Het portier bevond zich namelijk aan de voorkant van het mobiel en niet op klassieke wijze aan de zijkant; om binnen te komen moest de voorruit omhoog geklapt worden, waarna de beide halve deurtjes konden worden geopend. Vervolgens moest men eerst plaats nemen op de passagierszetel om daarna te kunnen doorschuiven naar de bestuurdersplek. Uiteindelijk gaf deze rijpositie de indruk dat je vanaf de achterbank aan het sturen was! Het Type 9000 was een strikte tweezitter, dus geen gezinswagen en al evenmin een toerwagen. Het was eerder een geschikte mobiel voor vrijgezelle dandies die graag aan het stuur van een opzichtige auto rondtoerden. Ze deden dat destijds het liefst in chique buurten en bij terreinen waar paardenraces plaatsvonden, maar bepaald niet op de plattelandsroutes! Specificaties: Motor: viercilinder lijnmotor; cilinderinhoud 2413 cc; zijkleppen; vermogen ongeveer 26 PK; 1 carburateur. Transmissie: op de achterwielen; 4 handbediende versnellingen met achteruit. Afmetingen: (kaal chassis) wielbasis 2,72 m; spoorbreedte 1,35 m. De Rochet-Schneider 12 HP Type 9000, waarvan hier een model uit 1909, vond vooral aftrek bij de dandies uit het begin van de eeuw, die gaarne rondtoerden in een originele tweezitter, waarvan het koetswerk rechtstreeks was geïnspireerd op de Londense paardentaxi's. type: 40-50 HP "Silver Ghost" bouwjaar: 1907-1925 land van herkomst: Groot-Brittannië
Na enkele jaren van afzonderlijke, genre-achtige, maar kwalitatief goede produkties, markeert het jaar 1907 een belangrijke ommekeer voor Rolls-Royce. Het lukt de directeur van de onderneming, Claude Johnson, om Henry Royce te overtuigen van de noodzaak om de produktie te richten op één en hetzelfde model. En zo verschijnt de 40-50 HP die al terstond verrast met zijn stille, trillingvrije en betrouwbare motor. Met de bedoeling de wagen te promoten geeft Claude Johnson opdracht om het dertiende exemplaar in zilverkleur te laten lakken en de messing onderdelen te laten vernikkelen. Deze unieke wagen krijgt direct de bijnaam "Silver Ghost" vanwege zijn kleur en zijn stille motor, een benaming die daarna zal dienen voor alle 40-50 HP's. Om de reputatie van betrouwbaarheid van het merk te stoelen op feiten, besluit Claude Johnson in de maanden mei en juni van 1907 om de Silver Ghost te onderwerpen aan een zware beproeving: de wagen moet meer dan vierentwintigduizend kilometer achter elkaar afleggen, slechts onderbroken door puur noodzakelijke stops. Een buitengewoon experiment voor die tijd. Na afloop van deze betrouwbaarheidsrit, waarop later nog meerdere volgden, moesten alle onderdelen van de Silver Ghost gedemonteerd en nagekeken worden door controleurs van de Koninklijke Britse Automobielclub, opdat publiekelijk zou worden vastgesteld hoe gering de slijtageslag was geweest! Specificaties: Motor: tweebloks zescilinder lijnmotor; cilinderinhoud 7036 cc; zijkleppen; vermogen 48 PK bij 1250 tpm; 1 Rolls-Royce carburateur met twee sproeiers. Transmissie: op de achterwielen; 4 versnellingen. Afmetingen: (kaal chassis) wielbasis 3,36 m; spoorbreedte 1,42 m. Prestatie: maximum snelheid ongeveer 90 km/h. Aanvankelijk maakte alleen dit dertiende 40-50 HP chassis met zogeheten "Roi des Belges" of ook wel "Tulp-phaeton"-koetswerk aanspraak op de titel "Silver Ghost", vanwege zijn kleur en zijn nikkelwerk. type: S.S. bouwjaar: 1938-1939 land van herkomst: Frankrijk
In 1936 bouwt Anthony Lago voor het nieuwe seizoen een wagen die bestemd is voor het circuit, in de categorie sportwagens, uitgerust met een 4-cilinder motor met halfbolvormige cilinderkop. De zescilinder stelt de tweezitter in staat om bijna 210 km/h te rijden, maar de concurrentie is stevig: Delahaye en Bugatti liggen op de loer, om nog maar niet te spreken over de steeds groter wordende dreiging van Mercedes met zijn compressor. Talbot, die met zijn sportieve imago een sterke plaats heeft ingenomen, completeert zijn reeks 'toerwagens' op de Parijse Salon van 1937 met een topper. Als kroon op zijn produktie, en om een zeer veeleisend publiek aan te trekken, presenteert hij een exclusieve, snelle Lago 4-liter open sportwagen, een versie die eigenlijk niet geschikt is voor de weg. Deze mechanisch geduchte rivaal van de Bugatti 57 S, begint de groten der carrosserieontwerpers aan te trekken. Maar waarschijnlijk hebben Figoni en Falaschi het best profijt weten te trekken van de buitengewone kwaliteiten van deze wagen. In 1938 ontwierpen zij een speciale lijn voor dit chassis dat zij officieel als "Waterdruppel" lieten registreren. Specificaties: Motor: zescilinder lijnmotor voorin, cilinderinhoud 3996 cc; kopkleppen; cilinderkop met halfbolvormige verbrandingskamer; laterale nokkenas; vermogen 140-179 PK (naar gelang de preparatie) bij 4100 tpm; 3 Zenith carburateurs. Transmissie: klassiek, op de achterwielen; versnelling: Wilson vierbaks preselector met achteruit. Afmetingen: (kaal chassis) wielbasis 2,65 m; spoorbreedte 1,32 m; gewicht 950 kg. Prestatie: maximum snelheid 175-185 km/h (afhankelijk van de carrosserie). De "Waterdruppel" carrosserieën van Figoni en Falaschi op het chassis van de Talbot S.S. waren niet alleen zuiver en aantrekkelijk van lijn, maar hun profiel zorgde voor een bijna 20 km/h hogere topsnelheid. Deze pagina wordt onderhouden door Jeroen Kunis. Voor opmerkingen is hij bereikbaar op homepage at kunis dot nl Laatste wijziging: 17 mei 2008 |
